De in Overschie woonachtige van oorsprong Hongaarse schilder Gyula Rajkovics heeft een schilderij vervaardigd van De Schie, waar wellicht in de toekomst het een en ander zal veranderen door de bochtafsnijding. Foto Jan Carlier
Door: Lilian van der Horst
In de aanloop naar de eerste schetsavond Bochtafsnijding Delftse Schie op 4 februari, draaide de provinciale propaganda machine op volle toeren. Krantenadvertenties en kleurige folders riepen mensen tot ver in de regio op om met de landschapsarchitecten mee te schetsen aan de inrichting van het overgebleven stukje Poldertje achter het Veerhuis.
Al die kosten en moeite zijn opmerkelijk voor een inrichtingsplan voor een restpoldertje van 10 ha weiland. Het nieuwe kanaal isoleert een stuk Schiedams grondgebied van 6 ha achter de voormalige scheepswerf De Hoop, dat geen onderwerp was van de werksessies. De archeologische vindplaats, gemarkeerd door de imposante bomengroep op de plek waar de Hof van Cyrene heeft gestaan, verdwijnt onder het voorkeurs tracé.
Evenzeer opmerkelijk was de strakke regie van de avond. Bewoners van wie bekend is, dat zij mordicus tegen de aanleg van het nieuwe kanaal zijn, werden verspreid over werkgroepen met vooral voorstanders. Op een enkele voorstander na - die er zelf baat bij heeft -zijn die in Overschie niet te vinden. Op uitnodiging van de provincie waren zowel de directeur van de Binnenvaartorganisatie Schuttevaer aanwezig, als leden van watersportverenigingen en ondernemers, die vanaf het aangrenzende bedrijfsterrein Noord -West uitkijken over het poldertje. Welk belang schippers en watersporters hebben bij wandel- en fietsroutes, werd niet duidelijk gemaakt. “Oneerlijk”, reageerde een bewoners boos bij de afronding van de avond, “bewoners waren ondervertegenwoordigd in de werkgroepen, hun mening kwam niet aan bod. De overige deelnemers wonen niet eens in Overschie ”. Het dagelijks bestuur mocht aan tafel een extra woordje mee spreken. Nogal ongebruikelijk; de deelgemeente kan immers in het overleg traject vooraf al sturen. Portefeuillehouder van Dongen sprak zich uit voor agrarisch natuurbeheer en tegen vernatting en verruigen. Nu maar afwachten of dit voortschrijdend inzicht stand houdt na de verkiezingen.
Zoals te verwachten was, leidden de voorstellen tot twee varianten. De conserverende variant met behoud van het weidelandschap met koeien en schapen: het befaamde weidse zicht op Overschie en de grote Kerk. Wellicht kan de rijke historie van het Poldertje door de aanleg van een ‘Kerkenpad’ langs de Overschiese bodemschatten wat meer toegankelijk gemaakt worden voor de wandelaar. Overblijfselen van nederzettingen, hutten en boerderijen, zelfs Romeinse grafvelden liggen op geringe diepte onder het maaiveld van de Oost-Abtspolder en Noord -Kethelpolder. Omdat het gebied gebruikt is als weiland voor de melkveehouderij, bleven de resten, soms al duizenden jaren, ongestoord en onbeschadigd. Nu vallen zij onder de bescherming van de Europese wetgeving. Die bodemschatten hebben gevolgen voor de aanleg van het nieuwe kanaal. Het inventariseren, opgraven en verwijderen is een kostbare klus, waardoor in de geraamde negen miljoen voor het hele project niet is voorzien. Laat staan voor de het realiseren van een ‘stadsboerderij’ aan de noordzij, waarvoor een werkgroep pleitte. Nota bene pal onder de aanvliegroute van het vliegveld, in de obstakelvrije zone , wat veel zegt over de plaatselijke kennis van degenen die aan tafel schoven.
Door te focussen op wensen voor het kanaaleiland, omzeilde de provincie de kritiek en tegenstand tegen de bochtafsnijding. Meepraten over geschikte locaties voor paaiplaatsen voor vissen en passantenhaven voor waterrecreanten, leidt de aandacht af van de essentie: welk probleem denkt gedeputeerde Asje van Dijk (CDA) op te lossen met die miljoenenuitgave? Het enige genoemde argument: een veilige en vlotte doorvaart, bewijst dat er geen economische noodzaak is voor de binnenvaart. Veiligheid is ook geen argument, op een enkel incident ion het verre verleden na, sturen de boegschroeven in de bocht tijdig bij. Het nieuwe waterverkeer kruispunt na de Hoge Brug van het kanaal met de oude Schie kan echter wel gevaarlijke situaties opleveren. Aan het slot bleken echt heikele kwesties onaangeroerd. Wat gebeurt er met de oude vaarweg? Slipt die niet dicht als er geen schepen doorheen varen met alle gevolgen van ongewenste vermoerassing van dien? Nu de komst van de woonboten uit de Spaanse Polders uit het plan geschrapt is, waarheen worden die dan verplaatst? Komt er een brug bij het Schouwgat, wat overlast oplevert voor de bewoners, of nabij het Speelmanterrein? Vervalt de doorgaande fietsroute naar Midden -Delfland?
Tot emotionele taferelen kwam het niet meer. De felle aanklacht aan het begin van de avond: ”Voor een verouderd plan vernielen jullie het landschap waar we trots op zijn” van schilder Radkovitch, tekende de sfeer. Of zijn hartenkreet in het verslag is opgenomen. Leert de volgende schetsbijeenkomst, op 1 april.
