Castel Sant Angelo

De onlangs verschenen promotiefilm van Zeffirelli over Rome probeert reizigers in 30 minuten te overtuigen om naar de stad toe te komen. Vanuit de lucht vlieg je op de muziek van Bocelli langs het Colosseum, Fontana de Trevi, Piazza Navona, Castel Sant Angelo en Marcus Aurelius. Natuurlijk ontbreekt de passie niet met beelden van Andrea die heftig tegen de boezem van actrice Monica Bellucci wordt gedrukt. De meeste mensen doen de stad slechts één keer in hun leven aan anderen komen er al dertig jaar. Gegrepen door de kunst, het klimaat en het straattheater (krijg je er gratis bij). Als de Romeinen niet werken of op een pleintje zitten, hebben sommigen de luxe van een eigen terras. De helft hiervan wordt afgeschermd tegen kou en lawaai. Overal zie je huisjes van hout of glas. De rest van het terras is gevuld met kleine palmen, Bougainville en potjes verse terraskruiden. Zo vormt zich nog een extra architectonische laag op de stad. Het doordringende gezoem van het verkeer – dat nooit stopt – stijgt omhoog naar het dakterras. Het gezellige zitje met uitzicht op de hoge muren en de palmen rondom het Vaticaan is daarom eigenlijk een farce. Pian piano (beetje bij beetje) wen je hieraan en lees je rustig een roman terwijl de hagedissen met hun gekromde, groene lijfjes de buitenmuur decoreren.

Doorkruis de kleinste Staat ter wereld
De jongens op de Viale Bastioni di Michelangelo duwen geen folders van restaurants meer in mijn handen. Ze zien aan mijn houding en tempo dat ik hier de weg weet. De Sint Pieter bekijk ik vanuit mijn ooghoeken. Ik heb il Cupelone (de koepel van Michelangelo) al zo vaak op mijn netvlies gehad. Hoewel ik er – net zoals de meeste Romeinen – nooit op ben geweest. In Vaticaanstad zitten goede eettentjes in de Borgo Pio en in de Borgo Vittorio. Voor een snelle hap is de 'Pizza al Taglio' in de zijstraat van de Via di Porta Angelica een prima plekje. Elke 5 minuten worden er platen vol met verse mozzarella, tomaten, anjovis, artisjokken en courgettes in de vitrine geschoven. Ze gaan als warme pizza's over de toonbank. Lounchen kan je bij Snob, eten bij Taverna Angelica en Da Benito e Gilberto. De Zwitserse Garde bewaakt de ingang die toegang geeft tot de apotheek van het Vaticaan. Hier kan je alleen naar binnen lopen als je over een doktersrecept beschikt. Het is ook handig om hier je brieven en kaarten te posten omdat het beschikt over een uitstekende postdienst. Zo kan je gerust zijn dat de post aankomt mits je er Vaticaanzegels opplakt en geen Italiaanse.


Fontein villa d'este, tivoli

Via Giuglia
In deze straat lijkt het net alsof de tijd heeft stil gestaan. De gebouwen zijn karakteristiek en de sfeer is er rustig. Overal in dit gebied zijn trendy winkeltjes te vinden. In de Via dei Banchi Vecchi hoor ik druk gepraat vanuit een winkeltje. Het praten houdt op als ik voor de etalage naar een schilderijtje sta te kijken. Een artistiek mannetje met een hoed roept: “u haalt het mooiste stuk uit heel mijn collectie, u bent een kenner”. Hoewel ik vermoed dat Aldo dit tegen iedere voorbijganger roept, neem ik een kijkje in zijn winkeltje. De kleine ruimte puilt uit van het antiek. Als hij hoort dat ik in Rotterdam woon, schreeuwt hij het uit. “Daar komt l'artista Kees van Dongen vandaan!” Aldo verdwijnt achterin zijn zaak en komt daarna met een stapeltje boeken over Kees van Dongen tevoorschijn. Hij vertelt een trotse bezitter te zijn van twee van zijn doeken. Druk bladert hij door een boek en wijst op de plaatjes van dames met grote monden en ogen, kenmerkend voor de stijl van deze schilder. “Hoe spreek je zijn naam nou uit?” En voor ik het weet sta ik 3 minuten met een Italiaan de naam “Kees” te oefenen.

Tivoli
Als je een Italiaan vraagt naar de reistijd, vermenigvuldig dan zijn antwoord met 2 of 3. Tijd is hier blijkbaar geen issue maar draait het om de invulling. De reistijd naar het stadje Tivoli, gelegen in de Tiburtijnse heuvels, valt dan ook een beetje tegen. Aan de voet van de heuvel ligt het buitenverblijf van de vroegere Keizer Hadrianus: la Villa Adriana. Via de bus naar boven kom je in het centrum van Tivoli terecht. Het prachtige uitzicht en de rivier de Aniene hebben Kardinaal Ippolito d'Este vast verleid om op deze locatie zijn Villa d'Este te laten bouwen door Pirro Ligorio. De tuin van de villa staat vol met prachtige fonteinen. Boven Tivoli is een bezoek aan de Villa Gregoriana met de grote waterval van 100 m hoog een echte aanrader. Een van de favoriete bezigheden van de Romeinen wordt in Tivoli nog steeds uitgeoefend: een bezoek aan de termen. De 'Acque Albule' worden frequent bezocht door de Italianen die lekker drijven in het water dat rijk is aan solfurea. Zo te zien hebben ze de aantrekking tot schoonheid en genieten, zoals hun voorouders deden, nog steeds diep in de genen zitten.