Aflevering 18
Gepubliceerd door Redactie op 2010/7/15 (244 keer gelezen)
Alledaagse belevenissen van het Overschiese hondje Pinky
Korte en wat langere verhaaltjes van Ada van Noordwijk uit haar gelijknamige kinderboek om te lezen of vóór te lezen.
Ik heb een hondje.
Een klein wit hondje.
Hij heet Pinky.
En wij wonen in Overschie.
Ik ga veel met hem uit wandelen.
Pinky heeft veel hondenvriendjes en vriendinnetjes.
Er gebeurt elke dag wel wat.
Hondje Pinky kan zelf niet praten.
Daarom heb ik zijn verhaaltjes opgeschreven.
Voor jullie!
Pinky vertelt:

‘Het vrouwtje belt de baas op en zegt: ‘Vanmorgen heb ik Pinky’s haar geknipt. Het is nu heel erg kort’. De baas is op de zaak en zegt dat hij heel benieuwd is. ‘Kom even langs met hem,’ zei de baas en het vrouwtje vindt dat we dat best even kunnen gaan doen. Ze pakt mijn riem, doet hem bij mij om en we gaan. We lopen lekker langs het water van de Schie. Het vrouwtje kijkt steeds naar mij, ze kan maar niet aan mijn nieuwe kapsel wennen. Mij kan het niet schelen want ik voel me lekker met dit korte haar. Bij de zaak komt de baas ons al tegemoet lopen. Wanneer hij me ziet moet hij lachen en zegt: ‘Ha lelijkerd!’ Dat vindt het vrouwtje niet leuk. ‘Nee hoor Pinky, je bent niet lelijk! Laat het baasje maar naar zich zelf kijken!’
Omdat oma aan de overkant van de zaak woont, gaan we daar ook maar even langs. Oma vindt me prachtig zegt ze en geeft me een paar stukjes kip die ze bewaard heeft voor me. We blijven niet zo lang want het vrouwtje moet nog eten koken. Terwijl ze daar mee bezig is hoor ik de buitendeur. Daar is al één van de jongens. Alex ziet me en begint meteen te lachen. ‘Wat ben je kaal geworden! Je ziet er niet uit! Ga weg joh!’ Hij duwt me weg. ‘Foei Alex!’, zegt het vrouwtje, ‘dat is gemeen hoor! Je bent zelf ook pas geknipt en ik stuur je toch ook niet weg met je korte haar?’ Alex lacht en zegt dat hij maar een grapje maakte. Hij pakt een bal en we gaan spelen. Even later zegt het vrouwtje: ‘Pinky, ga eens kijken, daar is Ronald.’ De deur gaat open en Ronald komt binnen. Hij bukt zich naar mij en zegt: ‘Pinky, wat ben je móói geworden! Lekker kort haar! Nu kan ik je ogen weer goed zien! Kom mee naar het terras, dan ga ik een foto van je maken. Ik ga met hem mee en moet bij het muurtje gaan zitten. Ronald maakt de foto en zegt dat ik er mooi op sta.
Volgende week vertel ik weer een verhaaltje.
Reageren? ada@schrijft.nl
Korte en wat langere verhaaltjes van Ada van Noordwijk uit haar gelijknamige kinderboek om te lezen of vóór te lezen.
Ik heb een hondje.
Een klein wit hondje.
Hij heet Pinky.
En wij wonen in Overschie.
Ik ga veel met hem uit wandelen.
Pinky heeft veel hondenvriendjes en vriendinnetjes.
Er gebeurt elke dag wel wat.
Hondje Pinky kan zelf niet praten.
Daarom heb ik zijn verhaaltjes opgeschreven.
Voor jullie!
Pinky vertelt:

‘Het vrouwtje belt de baas op en zegt: ‘Vanmorgen heb ik Pinky’s haar geknipt. Het is nu heel erg kort’. De baas is op de zaak en zegt dat hij heel benieuwd is. ‘Kom even langs met hem,’ zei de baas en het vrouwtje vindt dat we dat best even kunnen gaan doen. Ze pakt mijn riem, doet hem bij mij om en we gaan. We lopen lekker langs het water van de Schie. Het vrouwtje kijkt steeds naar mij, ze kan maar niet aan mijn nieuwe kapsel wennen. Mij kan het niet schelen want ik voel me lekker met dit korte haar. Bij de zaak komt de baas ons al tegemoet lopen. Wanneer hij me ziet moet hij lachen en zegt: ‘Ha lelijkerd!’ Dat vindt het vrouwtje niet leuk. ‘Nee hoor Pinky, je bent niet lelijk! Laat het baasje maar naar zich zelf kijken!’
Omdat oma aan de overkant van de zaak woont, gaan we daar ook maar even langs. Oma vindt me prachtig zegt ze en geeft me een paar stukjes kip die ze bewaard heeft voor me. We blijven niet zo lang want het vrouwtje moet nog eten koken. Terwijl ze daar mee bezig is hoor ik de buitendeur. Daar is al één van de jongens. Alex ziet me en begint meteen te lachen. ‘Wat ben je kaal geworden! Je ziet er niet uit! Ga weg joh!’ Hij duwt me weg. ‘Foei Alex!’, zegt het vrouwtje, ‘dat is gemeen hoor! Je bent zelf ook pas geknipt en ik stuur je toch ook niet weg met je korte haar?’ Alex lacht en zegt dat hij maar een grapje maakte. Hij pakt een bal en we gaan spelen. Even later zegt het vrouwtje: ‘Pinky, ga eens kijken, daar is Ronald.’ De deur gaat open en Ronald komt binnen. Hij bukt zich naar mij en zegt: ‘Pinky, wat ben je móói geworden! Lekker kort haar! Nu kan ik je ogen weer goed zien! Kom mee naar het terras, dan ga ik een foto van je maken. Ik ga met hem mee en moet bij het muurtje gaan zitten. Ronald maakt de foto en zegt dat ik er mooi op sta.
Volgende week vertel ik weer een verhaaltje.
Reageren? ada@schrijft.nl
| Bladeren door de artikelen | |
Aflevering 19
|
Aflevering 17
|
|
De reacties zijn eigendom van de posters. We zijn niet voor de inhoud verantwoordelijk.
|























