`Altijd uitgaan van eigen kracht', beweert Johan Cruijff (met Feijenoord kampioen & beker in 1984). Maar er zijn mensen die daar niet aanwillen. Stel je voor, je voetbalt bij Sparta, wil dolgraag terug naar het hoogste niveau en omdat Nederland tweede is geworden bij de WK in Zuid-Afrika ga je bij de eerste de beste thuiswedstrijd niet gekleed in het vertrouwde rood-wit maar in het oranje. Zou er één iemand op Het Kasteel te vinden zijn die een dergelijke actie op prijs stelt?
Nu is er een priester in Obdam die tijdens zijn thuiswedstrijd, eucharistie in eigen parochie, de eigen clubkleuren demonstratief wijzigde in oranje en daarom door de bisschop buitenspel is gezet. Meneer de priester zondigde, zoals we ondertussen kunnen vaststellen, tegen twee gouden voetbalregels. Hij ging niet uit van eigen kracht, zie Cruijff, en gooide zijn eigen hagelwitte outfit te grabbel voor die van een ander. Als voetballiefhebber had hij dat moeten weten, bovendien, niets zo mooi als het hagelwit van de Koninklijken uit Madrid! Als ik priester was zou ik er alleen daarom al voor passen om ooit mijn eigen kakelverse wit te verruilen voor een doorsnee Bavariajurk. En dan zijn er nog steeds mensen die volhouden dat voetbal geen religie is.


Kan het ook anders? Ja, het kan altijd anders. En in grote witte letters schreef de man `JEZUS REDT' op de zwarte dakpannen van zijn boerderij in Giessenburg. Mag niet. Zo heeft de Raad van State bisschoppelijk besloten. Als ik die boer was zou ik de letters meteen overschilderen in oranje, kijken wat er gebeuren gaat. Het doet me denken aan de vrouw die in een slinger van zachtroze letters (model: hoera, we hebben een dochter) `Jezus is ook voor u gestorven' voor haar raam had opgehangen. Daar is nooit een rechtszaak van gekomen. Blijkbaar mag achter een raam veel meer dan op een dak.
Binnenkort hoop ik officieel als predikant verbonden te worden aan de gemeente van de Grote Kerk en, is de bedoeling, komen we hier wonen. Ziet u mij al meteen met pot en kwast het dak van ons nieuwe huis dan wel de Grote Kerk zelf opklimmen om daar een tekst, al dan niet in oranje, op de pannetjes te verven? Dacht het niet. Een witte toga heb ik vroeger wel eens overwogen, maar dat leek me voor mijzelf te veel een engeltje in de kerstboom en dus wel heel ver van de werkelijkheid verwijderd, vanwege de boom en nog veel meer vanwege het engeltje. Ik houd het, uit en thuis, net als de rabbijnen en voorzangers in de synagoge, op een zwarte toga, daarin weet ik me geroepen om met een ieder die het horen wil te ontdekken wat in dit leven heilzaam is en tot vreugde en vrede. Hoe? Zoals Cruijff het ons voorhoudt? Op eigen kracht? Dan toch vooral in de hoop dat de Goede God mij die kracht zal schenken. In naam van die andere JC.

Willem M. de Boer
predikant Grote Kerk
www.grotekerkoverschie.nl