Korte en wat langere verhaaltjes van Ada van Noordwijk uit haar gelijknamige kinderboek om te lezen of vóór te lezen.
Ik heb een hondje.
Een klein wit hondje.
Hij heet Pinky.
En wij wonen in Overschie.
Ik ga veel met hem uit wandelen.
Pinky heeft veel hondenvriendjes en vriendinnetjes.
Er gebeurt elke dag wel wat.
Hondje Pinky kan zelf niet praten.
Daarom heb ik zijn verhaaltjes opgeschreven.
Voor jullie!

Pinky vertelt:


‘Bij ons in de buurt is een nieuw hondje komen wonen en hij heet Bobby. Bobby is bijna net zo groot als ik, maar hij ziet er anders uit. Hij is bruin, heeft stekeltjeshaar en zijn oren staan recht boven op zijn kop. Zijn staartje is helemaal recht en wiebelt altijd.
Bobby wordt steeds door een jongen uitgelaten en hij heeft aan het vrouwtje verteld dat Bobby bij een opa heeft gewoond. Die man was al erg oud en kon eigenlijk niet meer op een hondje passen. Bobby is pas twee jaar. Als die opa te moe was om te gaan wandelen, plaste Bobby wel eens in de kamer of in de gang. Bobby kreeg ook geen echt hondenvoer maar at vla en pannenkoeken. De jongen vertelde dat die opa nu in het verzorgingshuis Stadzicht woont. Daar mag hij zijn hondje niet meenemen. Nu woont Bobby dus bij mensen met kinderen op de Schansweg. Hij gaat elke dag wandelen en de kinderen spelen met hem.
Terwijl de jongen dit allemaal vertelde aan mijn vrouwtje, stond ik aan Bobby te snuffelen. We draaiden om elkaar heen en onze riemen zaten meteen door elkaar. Maar opeens, wat gebeurde daar? Bobby snuffelde niet meer aan mij, maar hij tilde zijn pootje op en… hij plaste tegen mij aan! Zomaar tegen mijn buik en tegen mijn pootjes!
Het vrouwtje had het gezien en trok mij terug aan mijn riem. ‘Kom maar hoor, Pinky. Dat is niet leuk van Bobby,’ zei ze. De jongen die bij Bobby hoort lachte er om, maar ik ging terug en blafte hard tegen Bobby. Het vrouwtje zei: ‘Goed zo Pinky, laat niet met je sollen hoor! Zeg Bobby maar dat je dat niet goed vindt!’ En tegen de jongen zei het vrouwtje dat Bobby de baas probeerde te spelen over mij. Dat hij daarom tegen mij aanplaste!
We gingen naar huis. En ik ging op de bank liggen.’

Volgende keer vertel ik weer een verhaaltje.
Reageren? ada@schrijft.nl